Ο καλλιτέχνης βλέπει και νοιώθει. Έπειτα δημιουργεί, ακόμη και μέσα από τη διαλεκτική με την απλότητα, απ´ ότι που ούτε καν μπορεί να μη δίνουμε σημασία..
Επιλέγει βοτσαλάκια της θάλασσας…
Φίλοι και συνεργάτες επίσης,του μαζεύουν και του στέλνουν…
Βρίσκει τα σημεία τους και αρχίζει να τα “κεντάει” με ασήμι και ημιπολύτιμες πέτρες, με όμορφα δεσίματα και έξοχες λεπτομέρειες…
Έτσι τα ταπεινά βότσαλα, γίνονται κομμάτι μίας ιστορίας. Γίνονται κόσμημα

.